Pjata e supës

Ajo e vrau. Koka është ndarë nga trupi. Duart e saj janë me gjak. Dora e majtë ka më shumë gjak. Thikën e ka hedhur. Trupin e ka hedhur në një kovë me ujë të nxehtë.

Thikën e kishte shtrënguar fort me dorën e djathtë. Unë e pashë, kur ia preu kokën. Trupi akoma lëvizte, kur ajo e futi në kovën me ujë të nxehtë.

Ajo që ka vrarë është nëna ime. Në kovën me ujë të nxehtë është trupi i një pule. Duart e nënës sime janë akoma me gjak. Tani ajo po i pastron trupin nga pendët. Uji duhet të jetë i vëluar dhe duhet të jesh shumë e shpejtë për t’ia larguar pendët.

Nëna ime lan duart. Trupi i pulës është i hapur tani. Në duart e nënës sime janë organet e pulës. Ajo do i hedh ato. Pula do të gatuhet për të bërë një supë për tim atë.

Ai i shpëtoi një operacioni. Shpretka i ishte çarë, gjaku po i ngjitej drejt mushkërive kur e futën në sallën e operacionit. Tani im atë është i shtrirë me një të çarë të madhe në trup. Kirugu ia ka hequr shpretkën.

Nëna ia ka copëtuar në pjesë të vogla trupin e pulës. Brenda trupit të pulës, nëna gjeti edhe dy vezë. Aroma e gjakut të pulës ndihet.

Nëna ime qan kur pulat i sëmuren. Ka ditë edhe mallkon, kur pulat i sëmuren. S’e kuptoj se si shëndrohet në një gur nëna ime, kur u merr jetën pula me një thikë në duar.

Një paradoks. Nëna ime vrau me thikë një pulë për tim atë që i shpëtoi vdekjes. Si thanë edhe mjëkët im atë duhet të hajë mirë. Ai ka humbur gjak. Duart e nënës sime ishte me gjakun e një pule, që ajo vet e ka rritur dhe vet e ka ushqyer. Dhe me trupin e pulës, që ajo copëtoi gatoi supër për tim atë. Trupin e pulës nëna e zjeu shumë. Më pas e copëtoi edhe më shumë. Im atë nuk ka fuqi të përtypet. Plaga e operacionit është shumë e madhe.

Nëna ka mbaruar së gatuar. Pjata e supës është gati. Ajo po shkon në dhomë me pjatën e supës me mish pule. Nuk dallohet që ka një trup pule në atë pjatë. Me siguri im atë do të thotë se kjo është supë me shije pule, pa pulë.